سابقه تمدن و شهرنشینی در دشت گرگان به شش هزار سال پیش می رسد كه به این ترتیب باید آن را یک تمدن قبل از آریایی ها نام نهاد. در دوران بعد از آریایی ها هر چند اقوام متفاوتی در این منطقه ساکن بودند، اما از نظر سوق الجیشی - سرحد بودن آن در مقابل قبایل شمالی و آسیای مركزی – همواره مورد توجه حكومت های وقت بوده است. مهم‌ترین صنایع دستی شهرستان گرگان را پارچه پشمی، پارچه های نخی و ابریشمی، نمد مالی و كلاه نمدی، صنعت حصیربافی، قالی‌بافی، قالیچه‌بافی، پشتی تشكیل می‌دهد. صنعتگران كاشان در قرون 7 و 8 ه.ق فنون رموز فنی ساخت سفال و لعاب‌كاری را به فرزندان خود می آموختند و آن‌ها را به شهرستان‌های گرگان و سایر نقاط می فرستادند. بدین ترتیب تا حدود صنعت سفال‌سازی و لعاب‌كاری در این شهرستان وجود دارد.درمناطق‌كوهستانی شهرستان گرگان مراتع و چمن‌زارهای فراوان توام با جنگل های انبوه وجود دارد كه از قابلیت‌های گردشگری بسیار بالایی برخوردار هستند. عمارت كاخ اختصاصی، كاخ شاسمن، كاخ آغا محمدخان، تورنگ تپه، پل آق قلا، بازار قدیمی گرگان، مسجد جامع گرگان، مسجد گلشن، مسجد امام حسن عسگری (ع)، امام زاده روشن، امام‌زاده نور (اسحاق)، امام زاده هندیجان، موزه گرگان، سد اسكندری (دیوار دفاعی)، آب انبار گرگان، مدرسه عمادیه، خانه خراسانی و خانه امیر لطفی همراه با جاذبه های طبیعی پرشمار این استان؛ از مكان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان گرگان به شمار می‌آیند.

مکان های دیدنی و تاریخی


در مناطق كوهستانی شهرستان گرگان مراتع و چمن‌زارهای فراوان توام با جنگل های انبوه وجود دارد كه از قابلیت‌های گردشگری بسیار بالایی برخوردار هستند. عمارت كاخ اختصاصی، كاخ شاسمن، كاخ آغا‌محمدخان، تورنگ تپه، پل‌آق‌قلا، بازار قدیمی‌گرگان، مسجد جامع گرگان، مسجد گلشن، مسجد امام حسن عسگری (ع)، امام زاده روشن، امام‌زاده نور (اسحاق)، امام زاده هندیجان، موزه گرگان، سد اسكندری (دیوار دفاعی)، آب انبار گرگان، مدرسه عمادیه، خانه خراسانی و خانه امیر لطفی همراه با جاذبه های طبیعی پرشمار این استان؛ از مكان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان گرگان به شمار می‌آیند.  


صنایع و معادن


از صنایع و معادن شهرستان گرگان اطلاعات مستندی در دست نیست.  


کشاورزی و دام داری


آب كشاورزی‌از رود،كاریز، چشمه و چاه ژرف تأمین می‌شود و محصولات عمده كشاورزی عبارتند از: پنبه، گندم، جو، سویا، توتون، تره بار و برنج. دام‌داری نیز در این شهرستان رواج دارد و محصولات دامی این شهرستان به سایر شهرستان ها صادر می‌شود.  


مشخصات جغرافیایی


شهرستان گرگان مركز استان گلستان‌است و شهر گرگان مركز شهرستان در 142 كیلومتری شمال خاوری شهر ساری و در مسیر راه اصلی مشهد – تهران است. گرگان در درازای جغرافیایی 54 درجه و 26 دقیقه و پهنای جغرافیایی 36 درجه و 50 دقیقه واقع است. آب و هوای آن معتدل و مرطوب و میزان بارندگی سالانه به طور متوسط حدود 350 میلی متر است. همسایه‌های گرگان از شمال و شمال خاوری گنبدكاووس، از خاور علی آباد، از شمال باختری و باختر بندر تركمن، از جنوب باختری كردكوی، و از جنوب شهرستان های دامغان و شاهرود هستند. بر اساس سرشماری 1375 جمعیت شهرستان گرگان 421770 نفر بود. مردم گرگان به زبان فارسی با گویش محلی و تركمنی سخن می گویند.
مسیرهای ارتباطی به این منطقه عبارتند از:
راه گرگان – مشهد به سوی جنوب خاوری به درازای 566 كیلومتر
راه گرگان – ساری به سوی جنوب باختری به درازای 142 كیلومتر
راه های فرعی متعدد به روستاهای پیرامونش.  


وجه تسمیه و پیشینه تاریخی


با نام گرگان دو شهر گرگان قدیم یا جرجان و گرگان فعلی یا استرآباد مورد توجه قرار می‌گیرد. گرگان قدیم یا جرجان در 3 كیلومتری شمال گنبد كاووس (گنبد قابوس) فعلی قرار داشت. شهر گنبد قابوس كه پس از جرجان به وجود آمد، جزو ناحیه گرگان قدیم محسوب می شود. گرگان در دوره قبل از اسلام نیز یكی از ایالت های مهم ایران محسوب شده در بیش‌تر ادوار، ایالتی مستقل به حساب می آمد، اما در بعضی از دوره ها جزو پارت و خراسان بوده است. در دوره هخامنشیان، پدر داریوش اول مدتی حكمران آن جا بود. این شهر در گذشته مركز تركمن صحرا بود و در اثر حملات مغول و سپس تیمور، ویران شده و كم كم قابوس فعلی در نزدیك آن رو به ترقی و توسعه نهاد.
مطالعات انجام شده نشان می دهد كه در قدیم شهری به نام گرگان (جرجان) كه رودخانه گرگان نیز از میان آن می گذشت وجود داشت كه نیمه خاوری آن را گرگان و نیمه باختری آن را بكرآباد می نامیده اند. این شهر در قرن چهارم هجری قمری مخصوصا در زمان شمس المعالی قابوس بن وشمگیر اهمیت و شكوه خاصی داشت. در این دوره دانشمندانی هم چون بوعلی سینا، ابوریحان بیرونی و ابوبكر خوارزمی در این شهر به بحث و مجادله در مسایل علمی می پرداختند. این شهر از قرن چهارم هجری قمری به بعد اهمیت خود را كم كم از دست داد و در اثر حمله مغول تخریب و در دوره های بعد به خرابه ای مبدل گشت. گرگان قدیم (جرجان) یكی از پایتخت های آل زیاریان بود. آرامگاه قابوس زیاری كه فعلا در سمت شمال گنبد واقع شده است، در زمان قدیم داخل شهر جرجان قرار داشته است. استرآباد را در زمان صفویه دارالمومنین می نامیدند، زیرا سادات زیادی در آنجا سكنی و حكومت داشتند. در زمان نادر به علت هجوم تركمن ها بارویی برگرد آن كشیدند. گرگان کنونی تا اواخر دوره قاجاریه به نام استرآباد مشهور بود و بعد از دوره قاجاریه گرگان نامیده شد. در دوره قاجاریه این ناحیه مركز ایل قاجار بود. بعد از آن به تدریج جلوه های شهری جدید و مدرن در آن نفوذ كرد و در دهه های اخیر به اوج خود رسید.


کمی توضیح راجع به یکی از بهترین مناطق گردشگری گرگان(ناهار خوران)

اگر روز تعطیل باشد و هوا نیز کمی گرم ، برای گرگانی جماعت چاره تنها می ماند حرکت به سوی ناهارخوران . ناهارخوران ناهارخورانی که نسل های مختلف گرگان از آن خاطره دارند و بودنش در جنوب جغرافیایی و شمال اجتماعی شهر موهبتیست برای این دیار تا اهالی این سامان در موقعیت های مختلف و البته گاه کاملا متفاوت برای رفع غم،تفریح ، ورزش ، گذران اوقات فراغت ، گرداندن مهمان ، و ... تنها چاره را در حرکت به سوی ناهارخوران بیابند.


نظریه مدیر وبلاگ:ظاهرا برادران گرگانی علاقه زیادی به بسکتبال دارند،آنقدر که وبلاگی با عنوان"انجمن هواداران بسکتبال گرگان"دارند که در آن جدیدترین اخبار بازی های تیمها را به نمایش بازدیدکنندگان میگذارند.