ایلام مهم‌ترین شهرستان استان ایلام است كه در‌ناحیه باختر ایران واقع شده است. سرزمین ایلام‌ با كوهستان های سلسله وار و دشت های پهناور؛ زیستگاه انواع گونه های گیاهی و جانوری است كه چشم اندازهای زیبای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده اند. این منطقه كه بر دامنه كوه های خود چشم انداز سبزی از جنگل های بلوط را دارد؛ در بر گیرنده رودخانه ها و آبشارهای زیادی است كه هر یك جاذبه های خاص و مناظر روح پروری را به نمایش می گذارند. ایلام كه از بكر ترین مناطق سرزمین ایران است؛ از قابلیت های برجسته و با ارزشی در زمینه گردشگری طبیعی برخوردار است.
پیشینه تاریخی و باستانی این خطه از ایران سبب شده جاذبه های باارزشی در این منطقه وجود داشته باشد كه نام آن ها یادآور اساتیر افسانه ای ایران باستان است. جاذبه های اجتماعی و فرهنگی ایلام از دیگر زیبایی های منطقه هستند كه بر جاذبه های گردشگری منطقه می افزاید. فصل بهار كه زمان رویش گل های زیبا و وحشی در این خطه است و فصل تابستان با رودخانه های خروشان و آبشارهای زیبا مناسب ترین زمان سفر به ایلام است.

مکان های دیدنی و تاریخی


سرزمین ایلام با كوهستان های سلسله وار و دشت های پهناور؛ زیستگاه انواع گونه های گیاهی و جانوری است كه چشم اندازهای زیبای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده اند. این منطقه كه بر دامنه كوه های خود چشم انداز سبزی از جنگل های بلوط را دارد؛ در بر گیرنده رودخانه ها و آبشارهای زیادی است كه هر یك جاذبه های خاص و مناظر روح پروری را به نمایش می گذارند. ایلام كه از بكر ترین مناطق سرزمین ایران است ؛ از قابلیت های برجسته و با ارزشی در زمینه گردشگری طبیعی برخوردار است.
پیشینه تاریخی و باستانی این خطه از ایران سبب شده جاذبه های باارزشی در این منطقه وجود داشته باشد كه نام آن ها یادآور اساتیر افسانه ای ایران باستان است. جاذبه های اجتماعی و فرهنگی استان ایلام از دیگر زیبایی های منطقه هستند كه بر جاذبه های گردشگری استان می افزاید. فصل بهار كه زمان رویش گل های زیبا و وحشی در این خطه است و فصل تابستان با رودخانه های خروشان و آبشارهای زیبا مناسب ترین زمان سفر به ایلام است.
 


صنایع و معادن


بخش صنعت سهم ناچیزی از اشتغال را نسبت به بخش خدمات و كشاورزی به خود اختصاص داده است. صنعت ایلام بیش تر در صنایع خانگی و كارگاهی خلاصه می شود. زمانی منابع معدنی استان منحصر به منابع رسوبی بوده ولی هم اكنون منابع نفت و گاز نیز در این منطقه شناسایی شده است.ایلام منطقه ای عشایر نشین است و به همین دلیل از صنایع دستی پر رونقی نیز برخوردار است. مهم ترین صنایع دستی این منطقه عبارت اند از: فرش كرك، ابریشم، گلیم گل برجسته، جاجیم، نمد، فرنجی، قتره و صنایع چوبی. از دیگر صنایع دستی ایلام می توان به سیاه چادر، رسن، گیوه كه با توجه به فراوانی مواد اولیه مانند پشم و موی بز تولید آن ها از گذشته های دوررایج بوده, اشاره نمود. ایلام همانند سایر مناطق ایرانی دارای سوغاتی های محلی خاص خود است كه مهم ترین آن ها عبارتند از: سقز محلی (صمغ درخت بنه)، شیرینی بژی بر ساق، ‌شیرینی گمگه، حلوای كله كنجی، روغن حیوانی معروف به روغن كرمانشاهی. 


کشاورزی و دام داری


اقتصاد شهرستان ایلام بر پایه كشاورزی، باغ داری، دام داری و صنایع دستی بنا نهاده شده است. وضع كشاورزی به دلیل آب و هوای مناسب و بارندگی كافی مطلوب است. آب كشاورزی از رودخانه و چاه ژرف تامین می شود و محصولات كشاورزی عبارتند از : گندم، جو، ذرت، صیفی جات، سبزی جات و بنشن. باغداری در منطقه ایلام شامل سیب، گلابی، ‌انار، انگور، هلو و زرد آلو می گردد. دام داری نیز از دیر باز رواج فراوان داشته و از فعالیت های اصلی اهالی روستاها و عشایر و ایلات منطقه به شمار می رود. فرآورده های لبنی، پوست و پشم در حدی است كه علاوه بر تامین نیازهای منطقه مازاد آن به سایر نقاط صادر می شود.  


مشخصات جغرافیایی


شهرستان ایلام مركز استان ایلام است كه در درازای جغرافیایی 46 درجه و 25 دقیقه و پهنای جغرافیایی 33 درجه و 38 دقیقه و بلندی 1401 متری از سطح دریا قرار دارد. شهرستان ایلام از شمال و شمال خاوری به ترتیب به شهرستان های ایوان و شیروان و چرداول، از خاور به شهرستان دره شهر، از جنوب به شهرستان مهران، و از باختر به شهرستان قصرشیرین محدود می گردد. آب و هوا در نقاط مختلف به سبب پستی و بلندی زیاد، ‌گوناگون است و روی هم رفته شهر ایلام دارای آب و هوای معتدل كوهستانی می باشد. متوسط درجه حرارت 2/15 درجه می باشد. شهر ایلام در دره ای كوهستانی قرار گرفته، دامنه های مشجر و جنگلی انبوه منظره جالب توجهی به آن داده است. 


وجه تسمیه و پیشینه تاریخی


ایلام در عهد باستان به ‹‹اریوجان›› معروف بود. اما ایلام كنونی در سال 1308 شمسی در منطقه ای كه حسین آباد نامیده می شد از نو احداث گردیده و یك سال بعد با توجه به سابقه تاریخی و تصویب فرهنگستان ایران به نام ‹‹ایلام›› نام گزاری شده است. شهر ایلام در حصاری از كوه ها و ارتفاعات جنگلی استقرار یافته و آب و هوایی معتدل كوهستانی و بهاری دلپذیر دارد. از سه قرن پیش حكومت خود مختار والیان در منطقه ایلام و پشتكوه برقرار بوده است. از معروف ترین این والیان می توان از حسین خان، غلامرضا خان و حسین قلی خان ابوقداره نام برد. این افراد با یك سلسله روابط خاص به حكومت مركزی ایران وابسته بودند و سالانه به میزان معینی مالیات و تعدادی تفنگچی در اختیار حكومت مركزی قرار می دادند. آنان بدین وسیله از شاهان قاجار حكم والی گری منطقه را دریافت می كردند و به صورت خود مختار بر عشایر منطقه حكومت می راندند. مركز حكم فرمایی والیان تحت تاثیر حیات اجتماعی منطقه مكان ثابتی نداشت. بنابراین قشلاق عشایر در زمستان ها در باغشاهی عراق و یا در حسینیه بین النهرین واقع بود و تابستان ها برای ییلاق در هلیلان و یا حسین آباد (ایلام امروزی) به سر می بردند. هزینه نگهداری و امور این افراد از مالیات ها و باج های متعددی فراهم می گشت كه به بهانه های مختلف از مردم منطقه اخذ می شد. آخرین والی منطقه در سال 1309 شمسی توسط رضا شاه سركوب و به عراق پناهنده شد. از آن پس حسین آباد با نام جدید ایلام در تقسیمات كشوری جای گرفت. در حال حاضر شهر ایلام به عنوان مركز سیاسی ـ اداری استان ایلام از شهرهای توسعه یافته باختر كشور است و به لحاظ دارا بودن تفرجگاهی جنگلی و آثار تاریخی و باستانی متعدد از زیباترین شهرهای استان نیز محسوب می شود.