اسدآباد منطقه‌ای تاریخی است كه قدمت آن به پیش از اسلام می‌رسد. دلیل اصلی اهمیت اسدآباد، قرار گرفتن آن بر سر راه اصلی و قدیمی ایران مركزی به بین‌النهرین است. از آن‌جا كه اسدآباد، در دوره‌های مختلف تاریخی صحنه كارزارهای بسیاری بوده تغییرات فراوانی در طول تاریخ در آن به وجود آمده است. شهرستان‌اسدآباد در 47 كیلومتری باختر همدان و در مسیر راه اصلی همدان – كرمانشاه قرار دارد.اساس‌اقتصاد شهرستان اسد آباد بر كشاورزی، دام‌داری و تا حدودی‌بر صنایع دستی استوار است. محصولات كشاورزی و باغی و انواع فرآورده های دامی و صنایع دستی از صادرات مهم این شهرستان محسوب می‌شود. درشهرستان اسدآباد صنایع دستی از جایگاه خوبی برخوردارهستند. بافت قالی، گلیم و جاجیم در این شهرستان رواج دارد. در منطقه اسدآباد در حدود 8000 دستگاه قالی بافی وجود دارد كه عمدتا در روستاهاست. دارها عموما از نوع تبریزی و با چله گردان بوده و بعضا از نوع دارهای فارسی (با چله دوختی) نیز استفاده می‌شود. بافت معمولا با قلاب و بیش‌تر یك پوداست و فرش‌های خوب گاه‌بادو پود بافته می شود. بنای یادبود سیدجمال‌الدین اسدآبادی، سنگ‌نبشته‌آقاجان بلاغی، تالاب و امام‌زاده پیر سلمان، منطقه شكار ممنوع دشت اسدآباد، پل شكسته خسروآباد، باغ‌های دربند و آب‌انبار شاه‌عباسی از جمله مكان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان اسدآباد به شمار می‌روند.

مکان های دیدنی و تاریخی


بنای‌یادبود سیدجمال‌الدین اسدآبادی، سنگ‌نبشته‌آقاجان بلاغی، تالاب و امام‌زاده پیر سلمان، منطقه‌شكارممنوع‌دشت اسدآباد، پل شكسته خسروآباد، باغ‌های دربند و آب‌انبار شاه‌عباسی از جمله مكان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان اسدآباد به شمار می‌روند.  

 

صنایع و معادن


اسدآبادبه لحاظ صنایع و معادن دارای رونق است. از كارخانه‌های مهم این شهرستان می توان كارخانه‌های صنایع غذایی، آسفالت‌پزی، سنگ بری، بلوك زنی، پلاستیك سازی، قندریزی، واشر سازی، تولید لولا و ابزار یراق نام برد. سه معدن سنگ آهن، ‌چنار، سنگ آهن گلالی و سنگ سیلیس واقع در كوه گردنه اسدآباد مورد بهره برداری هستند. 


کشاورزی و دام داری


اسد آباد یك منطقه‌ی است و آب مورد نیاز برای كشاورزی از قنات ها و رود ها تامین می شود عمده محصولات كشاورزی این شهرستان عبارتند از : گندم، جو، ذرت، بنشن، تره بار، انگور، سیب درختی، آلو، زرد آلو، هلو، گردو و بادام. شهرستان اسد آباد به علت موقعیت جغرافیایی ویژه، و بهره مندی از دو ناحیه جلگه و کوه پایه‌ای، دارای شرایط مناسب برای کشاورزی و دام‌داری است. در مراتع ییلاقی مرغوب این شهرستان دام‌داری به شیوه‌ی روستایی و عشایری رواج داشته، دام و فرآورده های دامی از جمله صادرات این منطقه محسوب می شوند. تیره هایی از ایل تركاشوند در این منطقه كوچ و رفت و آمد می كنند كه تابستان ها را در مناطق شمال تویسركان به دام‌داری و كشت محدود می پردازند.  

 

مشخصات جغرافیایی


شهرستان‌اسدآباد در 47 كیلومتری باختر همدان و در مسیر راه اصلی همدان – كرمانشاه قرار دارد. آب‌و هوای اسد آباد نسبتا سرد و نیمه خشك است و مركز این شهرستان در 48 درجه و 7 دقیقه درازای خاوری جغرافیایی و 34 درجه و 47 دقیقه پهنای شمالی و بلندی 1585 متری از سطح دریا واقع شده است. شهرستان اسدآباد از شمال به قروه ( از شهرستان های استان كردستان ) و سنقر ( از شهرستان های استان كرمانشاه ) از خاور به شهرستان های همدان و تویسركان، از جنوب به كنگاور ( از شهرستان های استان كرمانشاه ) و از باختر به شهرستان كرمانشاه محدود می‌شود. اسدآباد از یك بخش مركزی تشكیل شده است و قوری‌چای، خرم‌رود و دربندرود مهم ترین‌رودخانه های این شهرستان به شمار می‌آیند.
تیره هایی از ایل تركاشوند در این منطقه كوچ و رفت و آمد می كنند كه تابستان ها را در مناطق شمال تویسركان به دامداری و كشت محدود می پردازند. اهالی شهرستان اسد آباد به زبان تركی و فارسی با گویش های كردی و لری صحبت می كنند. دین آن ها اسلام و
مذهب شان شیعه است. شهرستان اسد آباد در سرشماری سال 1375 تعداد 077/110 نفر جمعیت داشته است. اسد آباد در مسیر راه اصلی همدان – كنگاور و در 47 كیلومتری شهر همدان و در 32 كیلومتری شهر كنگاور واقع شده و راهی فرعی به طول 53 كیلومتر تا شهر سنقر و راهی فرعی به طول 49 كیلومتر تا شهر تویسركان از مهم‌ترین مسیرهای دسترسی به اطراف به شمار می‌آیند. 


وجه تسمیه و پیشینه تاریخی


قرار گرفتن اسد آباد در یكی از نواحی باستانی و بر سر راه اصلی و قدیمی ایران مركزی به بین النهرین،‌ پیوسته اهمیتی منزل‌گاهی و ارتباطی به این شهر كوچك داده است. به روایت مورخین مطبخ خسرو پرویز در دهی به همین نام در ناحیه اسد آباد قرار داشته است. اسد آباد در 811 م. صحنه نبرد میان لشگریان مأمون و امین، پسران هارون الرشید بود كه به پیروزی طاهر، فرمانده سپاه مأمون انجامید و به دنبال آن ایالت جبال به دست مأمون افتاد. اسد آباد به روایت مورخین، تا كنون صحنه كارزارهای زیادی بوده است. اسد آباد در دوره قاجار یكی از توابع همدان بوده است. در این زمان دو راه این شهر را به همدان، از طریق گردنه اسد آباد متصل می ساخت كه عبور از هر دو راه، به ویژه در زمستان با مشكلاتی همراه بوده است. ناصر الدین شاه در سفر به كربلا از بسیاری آبادی های متعلق به خان های افشار در این ناحیه گزارش می دهد. اسد آباد در سال های اخیر به سبب اینكه زادگاه سید جمال الدین اسد آبادی بوده اهمیتی دوباره یافته است. آثار و ابنیه تاریخی و به جای مانده از گذشته نشان از پیشینه غنی تاریخی این منطقه دارد.